Θ.Αμπατζόγλου – Σημερινή Ομιλία για την 28η Οκτωβρίου

111

Μαρουσιώτες κ Μαρουσιώτισες,

Οι απανταχού Έλληνες σήμερα γιορτάζουμε την σημαντικότερη επέτειο της νεότερης ιστορίας του Εθνους μας.
Σαν σήμερα, την αυγή της 28ης Οκτωβρίου 1940 , ο Κώστας Σταυρόπουλος, εκφωνητής του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών ανακοίνωνε την ιστορική φράση ” Αι Ιταλικαί δυνάμεις προσβάλλουν από 5.30΄πρωινής τα ημέτερα τμήματα προκαλύψεως της Ελληνο-Αλβανικής μεθορίου. Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του πατρίου εδάφους”.
Ελάχιστοι σε όλο τον κόσμο πίστευαν ότι θα τα καταφέρουμε. Και όμως , εκείνη τη μέρα ξεκινούσε η συγγραφή ενός ακόμη θρυλικού έπους , από ένα Λαό που έχει αφήσει ανεξίτηλα τα ίχνη του στην παγκόσμια ιστορία. Επιλέξαμε να τα βάλουμε με ένα εχθρό αντικειμενικά πολύ ισχυρότερο. Αποφασίσαμε να πολεμήσουμε για την ελευθερία , την ανεξαρτησία και την αξιοπρέπειά μας. Ορθώσαμε ένα ισχυρό ΟΧΙ στις δυνάμεις του Αξονα που επιβουλεύτηκαν τη πατρίδα μας.
Αυτό το ΟΧΙ που χωρίς δισταγμό απηύθυνε Λαός και Ηγεσία, έμελε να αποτελέσει ένα διαρκές μήνυμα ότι όταν ένας Λαός διακατέχεται από αξίες, έχει ιστορική μνήμη και είναι ενωμένος, τότε αυτός ο λαός κάνει κατορθωτό αυτό που οι άλλοι θεωρούν ακατόρθωτο.
Κυρίες κ Κύριοι, με τη σημερινή εκδήλωση τιμούμε ως οφείλουμε τις αξίες του Ελληνισμού, την αυταπάρνηση και τον ηρωισμό των προγόνων μας. Τιμούμε την σταθερή πίστη μας στην Ελευθερία, τη Δημοκρατία και την τιμή του Ανθρώπου.
Ο σημερινός εορτασμός με τον οποίο αποτίουμε φόρο τιμής στους ήρωες της περιόδου εκείνης φέρνει αμέσως μπροστά μας τα ιδανικά που μας χαρακτηρίζουν ως Εθνος εδώ και 3000 χρόνια. Ελευθερία, Αξιοπρέπεια, Φιλότιμο, εκτέλεση Καθήκοντος, αγάπη προς την Πατρίδα.
Αυτή η μοναδική ιστορική στιγμή θα μας ενώνει σήμερα και πάντα στον κοινό αγώνα για τις ανθρώπινες αξίες και την διαρκή μάχη και του ναζισμού και του φασισμού.
Η σημερινή μέρα έχει ιστορική , διδακτική και παιδευτική αξία.
Είναι χρέος και ευγνωμοσύνη σε όλους αυτούς που χάθηκαν στο μέτωπο, στην αντίσταση , στην κατοχή και στην πείνα.
Είναι ορόσημο για την υπεράσπιση της Εθνικής Ανεξαρτησίας.
Είναι έμβλημα ενότητας και αποφασιστικότητας.
Είναι θρίαμβος της ελπίδας, της Δημοκρατίας και της αληθινής ανθρώπινης αξίας.
Οσα χρόνια και αν περάσουν, οι μνήμες, ο πατριωτισμός και η αδούλωτη Ελληνική ψυχή δε θα σβήσουν.
Εχουμε ηθικό χρέος απέναντι στους προγόνους μας και όλους τους αγωνιστές που πότισαν με το αίμα τους τα χώματα της πατρίδας μας, να διαφυλάξουμε αυτά για τα οποία πολέμησαν.
Και εμείς με τη σειρά μας να γαλουχήσουμε τα παιδιά μας με τα ίδια υψηλά ιδανικά , με αίσθημα πατριωτισμού και εθνική αξιοπρέπεια.
Σήμερα έπειτα από 10 χρόνια οικονομικής , κοινωνικής και θεσμικής κρίσης, ο συμβολισμός της 28ης Οκτωβριου δεν είναι μόνο επίκαιρος αλλά και διδακτικός. Ο Ελληνικός Λαός κλήθηκε να δώσει ένα πολύ δύσκολο αγώνα , στο οικονομικό πεδίο αυτή τη φορά . Αμέσως αναβίωσαν η αλληλεγγύη και η εθελοντική προσφορά και αυτά μας κράτησαν όρθιους.

Κυρίες και Κύριοι, το έπος του 40 , όπως ήταν φυσικό απελευθέρωσε τις δημιουργικές δυνάμεις του πνευματικού κόσμου της χώρας. Κινητοποίησε τους διανοούμενους της εποχής. Ποιόν να πρωτοθυμηθεί κανείς. Παλαμάς, Σικελιανός, Βρεττάκος, Τσάτσος, Θεοτόκης, Τερζάκης , Ξενόπουλος και τόσοι άλλοι…
Ας θυμηθούμε λοιπόν ελάχιστους στοίχους του Ελύτη από το ” Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας”.

“…Με το αίμα πάνω από τα φρύδια
Τα βουνά της Αλβανίας βροντήξανε
Υστερα λιώσαν τα χιόνια να ξεπλύνουν το κορμί του
σιωπηλό ναυάγιο της αυγής
και το στόμα του , μικρό πουλί ακελάηδιστο
Και τα χέρια του ,ανοιχτές πλατείες της ερημίας.
Βρόντηξαν τα βουνά / δεν τον έκλαψαν.
Γιατί να κλάψουν
ήταν γενναίο παιδί ! ”
Το δίδαγμα δεν εξαντλείται στις ηρωικές στιγμές. Είναι ακόμη πιο προωθημένο, γιατί όπως το 1940 η Ελλάδα βρέθηκε να πολεμά μόνη της έτσι και τώρα αν χρειαστεί , στην άσβεστη φλόγα και στο πατριωτικό φρόνημα των παιδιών της θα στηριχθεί.
Αυτό το δίδαγμα μη το λησμονούμε ποτέ.
Γιατί αυτό είναι το πεπρωμένο μας.
Γιατί έτσι επιβιώνουμε επί χιλιετίες τώρα.
Θέλω να κλείσω λοιπόν τη σημερινή επετειακή αναφορά μου με το λιτό και συνάμα παραστατικό τετράστιχο από το ” ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ” του Λέοντος Κουκούλα.

“Δε χάθηκες , μα ούτε και θα χαθείς
και ας έρθουν πάλι Πέρσες και Λατίνοι
Δεν είσαι κάστρο για να πατηθείς
Είσαι το ΦΩΣ , Ελλάδα που δε σβήνει” Χρόνια Πολλά