Η οικονομική ασφυξία πνίγει την πλειοψηφία των Ελλήνων, με επτά στους δέκα πολίτες να δηλώνουν ότι αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες στην αντιμετώπιση των οικονομικών τους υποχρεώσεων. Αυτό το ποσοστό, το οποίο είναι υπερτριπλάσιο σε σχέση με τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σκιαγραφεί μια ζοφερή εικόνα για την καθημερινότητα εκατομμυρίων νοικοκυριών. Η διαρκής πίεση του αυξημένου κόστους ζωής, οι απρόβλεπτες δαπάνες, η δυσκολία στην εξασφάλιση βασικών αγαθών και η αβεβαιότητα για το μέλλον δημιουργούν ένα κλίμα έντονου άγχους και ανασφάλειας. Οι πολίτες νιώθουν ότι «σέρνονται» από τον έναν μήνα στον άλλο, προσπαθώντας να ανταποκριθούν σε υποχρεώσεις που συνεχώς διογκώνονται, σε μια προσπάθεια που φαντάζει όλο και πιο απέλπιδα. Η δυσχερής οικονομική κατάσταση επηρεάζει άμεσα την ποιότητα ζωής των πολιτών, οδηγώντας σε περιορισμό των δαπανών σε μη απαραίτητα αγαθά και υπηρεσίες, ακόμη και σε βασικές ανάγκες όπως η διατροφή και η υγεία.
Τα νοικοκυριά καλούνται να αναπροσαρμόσουν τους προϋπολογισμούς τους, κάνοντας περικοπές που υπονομεύουν την ευημερία τους και την πλήρη κάλυψη των αναγκών τους. Η αποταμίευση έχει γίνει πολυτέλεια για πολλούς, ενώ η πιθανότητα αντιμετώπισης απρόοπτων εξόδων, όπως μια ιατρική ανάγκη ή μια βλάβη στο σπίτι, εντείνει το αίσθημα ανασφάλειας. Η οικονομική αβεβαιότητα αφήνει το στίγμα της σε ψυχολογικό επίπεδο, επιβαρύνοντας σημαντικά την ψυχική υγεία του πληθυσμού. Συγκεκριμένα, η έρευνα καταδεικνύει ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων δυσκολεύεται να καλύψει βασικές ανάγκες, γεγονός που αποτελεί ένα σοβαρό καμπανάκι για την κοινωνική συνοχή και την ευημερία της χώρας. Οι δυσκολίες στην απόκτηση ή διατήρηση στέγης, η αύξηση των λογαριασμών κοινής ωφέλειας και η μειωμένη αγοραστική δύναμη περιορίζουν σημαντικά τις δυνατότητες των πολιτών. Αυτή η κατάσταση επιδεινώνεται από την έλλειψη επαρκούς εισοδήματος και την αύξηση του πληθωρισμού, που καθιστούν κάθε προσπάθεια εξοικονόμησης σχεδόν αδύνατη.
Είναι σαφές ότι η οικονομική δυσπραγία έχει μετατραπεί σε μια βαθιά και εκτεταμένη κοινωνική κρίση, η οποία απαιτεί άμεσες και στοχευμένες παρεμβάσεις. Οι αρνητικές οικονομικές συνθήκες υπονομεύουν την αισιοδοξία των πολιτών για το μέλλον, με πολλούς να νιώθουν παγιδευμένοι σε ένα αδιέξοδο. Η αδυναμία σχεδιασμού και υλοποίησης μακροπρόθεσμων στόχων, λόγω της διαρκούς ανάγκης για επιβίωση, δημιουργεί ένα κλίμα απογοήτευσης και απάθειας. Η έλλειψη ρεαλιστικών προοπτικών για βελτίωση, σε συνδυασμό με την αίσθηση ότι οι παρεμβάσεις που γίνονται δεν επαρκούν, οδηγεί σε βαθύτερη εσωστρέφεια. Η ανάγκη για ουσιαστικές πολιτικές λύσεις που θα ανακουφίσουν τους πολίτες από το βάρος της οικονομικής ασφυξίας και θα τους προσφέρουν την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, είναι επιτακτική. Μια τέτοια κατάσταση δεν αφορά μόνο την οικονομία, αλλά και την κοινωνική συνοχή και την ψυχική υγεία του συνόλου.
Η δυσμενής αυτή θέση της Ελλάδας σε σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναδεικνύει την επείγουσα ανάγκη για αναθεώρηση και ενίσχυση των οικoνομικών πολιτικών. Η συνεχής αναζήτηση λύσεων που θα επικεντρώνονται στην ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης, στη σταθεροποίηση των τιμών και στην παροχή ουσιαστικής στήριξης στα ευάλωτα νοικοκυριά, είναι ο μόνος δρόμος για να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση. Η υιοθέτηση ενός σχεδίου που θα λαμβάνει υπόψη τις διαρκώς μεταβαλλόμενες συνθήκες και τις ανάγκες των πολιτών, είναι καίριας σημασίας για την ανάκαμψη και την ευημερία της χώρας. Η επένδυση σε πολιτικές που θα προάγουν τη σταθερότητα και την ασφάλεια, θα δώσει τη δυνατότητα στους πολίτες να επανακτήσουν την εμπιστοσύνη τους στο μέλλον.
