Ο έμπειρος προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης, Σέρτζιο Σκαριόλο, επέστρεψε στα γεγονότα που χαρακτήρισαν την ήττα της ομάδας του στο ΟΑΚΑ, αντιμετωπίζοντας τον Παναθηναϊκό, και εξέφρασε με ιδιαίτερη οξύτητα την άποψή του για τη διαιτησία. Σύμφωνα με τον Ιταλό τεχνικό, οι αποφάσεις που ελήφθησαν κατά τη διάρκεια του αγώνα δεν ήταν απλώς ατυχείς, αλλά προκάλεσαν σοβαρή και καθοριστική αδικία εις βάρος της «Βασίλισσας». Αυτή η αίσθηση, όπως τόνισε, επηρέασε ψυχολογικά την ομάδα του και αποτέλεσε έναν από τους κυριότερους παράγοντες που οδήγησαν στην τελική επικράτηση του Παναθηναϊκού. Ο Σκαριόλο υπογράμμισε ότι δεν πρόκειται για απλή γκρίνια, αλλά για μια συνειδητή διαπίστωση πως η ροή του παιχνιδιού αλλοιώθηκε από παρεμβάσεις που δεν δικαιολογούνταν, δημιουργώντας συνθήκες άνισου ανταγωνισμού. Η επανεμφάνιση αυτών των σχολίων από έναν προπονητή τέτοιου βεληνεκούς προκαλεί συζητήσεις για την αντικειμενικότητα και την ποιότητα της διαιτησίας στα μεγάλα ευρωπαϊκά ραντεβού του μπάσκετ, θέτοντας επιτακτικά το ερώτημα της δικαιοσύνης στον αθλητισμό.
Ο Σέρτζιο Σκαριόλο, με την πολυετή εμπειρία του στα παρκέ της Ευρωλίγκας, δεν συνηθίζει να εκφράζει δημόσια τέτοιου είδους παράπονα, γεγονός που προσδίδει επιπλέον βαρύτητα στα λόγια του. Η δήλωσή του ότι η Ρεάλ Μαδρίτης «αδικηθήκαμε με καθοριστικό τρόπο» στο ΟΑΚΑ, αποτελεί μια ισχυρή κατηγορία που σίγουρα δεν θα περάσει απαρατήρητη. Ο Ιταλός προπονητής φέρεται να εστιάζει σε συγκεκριμένες φάσεις και αποφάσεις που, κατά την κρίση του, άλλαξαν την πορεία του παιχνιδιού, ευνοώντας κατάφωρα τον Παναθηναϊκό. Η επιλογή της λέξης «καθοριστικό» δεν είναι τυχαία, υποδηλώνοντας ότι η εξέλιξη του αγώνα και το τελικό αποτέλεσμα δεν ήταν προϊόν της φυσικής αθλητικής διακύμανσης, αλλά επηρεάστηκαν άμεσα από τις σφυριχτές. Αυτό, με τη σειρά του, θέτει στο μικροσκόπιο την αξιοπιστία του θεσμού και την ικανότητα των διαιτητών να διαφυλάσσουν την ακεραιότητα του ανταγωνισμού, ειδικά σε αγώνες υψηλού κύρους και έντασης, με τόσο μεγάλο διακύβευμα.
Σχολιάζοντας τις επανειλημμένες αναφορές του στην αδικία που υπέστη η ομάδα του, ο Σκαριόλο προσδίδει περαιτέρω διάσταση στο ζήτημα. Δεν βλέπει τις αποφάσεις ως μεμονωμένα λάθη, αλλά ως ένα συνεκτικό μοτίβο που λειτούργησε εναντίον της Ρεάλ. Η αίσθηση ότι η διαιτησία δεν ήταν ουδέτερη, αλλά εσκεμμένα ή ακούσια εχθρική, φαίνεται να διακατέχει τον προπονητή, ο οποίος νιώθει ότι η ομάδα του στερήθηκε ευκαιριών και αδικalthough δίκαιη αντιμετώπιση. Αυτό το αφήγημα της αδικίας, όταν προέρχεται από έναν προπονητή διεθνούς φήμης, μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο, καθώς συχνά οι αναλύσεις του χαρακτηρίζονται από αντικειμενικότητα και βαθιά γνώση του παιχνιδιού. Η επανάκαμψη στην ίδια πικρία, μάλιστα, δείχνει πως το ζήτημα παραμένει «ανοιχτό» για τον ίδιο και την τεχνική ηγεσία της ομάδας του, προκαλώντας ερωτήματα για τις συνεννοήσεις και τις σκιές που μπορεί να πλανώνται πάνω από τα παρκέ της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης.
Η ουσία του λόγου του Σκαριόλο επικεντρώνεται στο πώς οι αλλοιώσεις στο ρυθμό του παιχνιδιού, οι αμφισβητούμενες σφυριχτές και οι παραλείψεις στις κλήσεις των διαιτητών, λειτούργησαν ως «δύναμη» που έσπρωξε την πλάστιγγα προς την πλευρά του αντιπάλου. Ο ίδιος, ως γνήσιος στρατιώτης της ομάδας του, νιώθει την υποχρέωση να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της Ρεάλ, αναδεικνύοντας τα σημεία εκείνα που, κατά τη δική του ανάλυση, συνέβαλαν στην έκβαση του αγώνα. Ο προβληματισμός είναι δικαιολογημένος, καθώς σε επίπεδο Ευρωλίγκας, όπου οι αγώνες είναι αμφίρροποι και κρίνονται στις λεπτομέρειες, η αίσθηση αδικίας μπορεί να αποβεί καταστροφική. Η δήλωσή του, λοιπόν, δεν είναι απλώς μια προπό στην προπονητική, αλλά ένα βαρύτατο κατηγορητήριο κατά της ποιότητας των αποφάσεων που επηρεάζουν άμεσα τις προσπάθειες των αθλητών και την αξιοπιστία του αθλήματος συνολικά.
