Το 2025 δημιουργήθηκαν 74.000 νέες θέσεις εργασίας και 210.000… συνταξιούχοι. Και η ίδια τάση συνεχίζεται και κατά το πρώτο τετράμηνο φέτος.
Αυτή είναι η εικόνα στην αγορά εργασίας όπου κάθε χρόνο αυξάνεται, έστω αμυδρά, η απασχόληση, ωστόσο είναι τριπλάσιες οι συνταξιοδοτήσεις.
Και επειδή οι γεννήσεις υπολείπονται ακόμη και των (λίγων) θέσεων εργασίας (σ.σ. πέρσι γεννήθηκαν μόλις 68.000 παιδιά και είχαμε 130.000 θανάτους), το κενό καλύπτεται από μετανάστευση (κυρίως μετακλήσεις εργατών για εποχικές ευεργεσίες στα κτήματα, τα ξενοδοχεία, τα βουστάσια, χοροστάσια κ.α.), άεργα άτομα που μπαίνουν στην αγορά εργασίας και, κατά βάση, από απασχόληση των συνταξιούχων.
Αυτή, εξάλλου, είναι και η κύρια αιτία των μαζικών συνταξιοδοτήσεων. Σε συντριπτικό ποσοστό οι ελεύθεροι επαγγελματίες συνταξιοδοτούνται στο 62ο έτος με πλασματικά (σ.σ. έως 7 έτη από στρατό, παιδιά, σπουδές, ασφαλιστικό κενό κ.λπ.) και συνεχίζουν την απασχόλησή τους. Απλώς επιβαρύνονται με επιπλέον εισφορές περί τα 90 ευρώ τον μήνα.
Κίνητρα συνταξιοδότησης
Το ισχυρότερο κίνητρο, όμως, για «πρόωρη» συνταξιοδότηση και συνέχιση της απασχόλησης δεν είναι η απουσία πέναλτι (για την εργασία του συνταξιούχου), αλλά η παράκαμψη του τεκμαρτού τρόπου φορολόγησης.
Ένας ελεύθερος επαγγελματίες, ανάλογα και με τις τριετίες που ασκεί το (ελεύθερο) επάγγελμά του, φορολογείται ωσάν να έχει καθαρά κέρδη μεταξύ 13.000-15.000 ευρώ. Λαμβάνοντας όμως τη σύνταξη, δικαιολογεί τον τρόπο ζωής του με τις καταβολές του ΕΦΚΑ. Ουσιαστικά, ο συνταξιούχος λειτουργεί σε βάρος του νεώτερου ελεύθερου επαγγελματία (κοινωνικό ντάμπινγκ), ο οποίος πληρώνει 3.500-4.500 φόρο τον χρόνο!
Ταυτόχρονα, η ανεργία και οι χαμηλές αμοιβές (κενό τριετιών/χρονοεπιδομάτων), είναι οι άλλες αιτίες αύξησης των αιτήσεων συνταξιοδότησης.
Έτσι, το 2025, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, είχαμε 4.352.366 απασχολούμενους, 1,7% περισσότερους από το 2024 και σχεδόν 2,6 εκατ. συνταξιούχους. Αλλά οι θέσεις που αδειάζουν με τις συνταξιοδοτήσεις, δεν καλύπτονται από νέους που εισέρχονται στην αγορά εργασίας.
Αυτό συμβαίνει για μόλις 1 στις 3 θέσεις που απελευθερώνονται, ενώ θα έπρεπε να εισέρχονται και περισσότεροι εργαζόμενοι εν σχέσει με τον αριθμό των συνταξιοδοτήσεων, στο βαθμό που η οικονομία αναπτύσσεται και (θα έπρεπε να) δημιουργεί περισσότερες θέσεις εργασίας.
Το κενό αυτό καλύπτεται από:
Απασχόληση (νόμιμη και γκρίζα) των συνταξιούχων
Τους εργάτης που έρχονται από την αλλοδαπή
Τους αυτοματισμούς που τοποθετούν οι επιχειρήσεις
Την υπερεργασία, τις υπερωρίες
Τα συμβοηθούντα μέλη του νοικοκυριού, κυρίως στις οικογενειακές επιχειρήσεις
Εν τέλει, η οικονομία μας δεν παράγει νέες και καλές θέσεις εργασίας. Και ο ρυθμοί ανάπτυξης μοιάζουν με στατιστική απεικόνιση των επενδύσεων εκσυγχρονισμού (Ταμείο Ανάκαμψης), παρά διαχύσεις του οφέλους (δια των μισθών) στην κοινωνία.
Πηγή: ieidiseis.gr
