Μια πολύτιμη παρακαταθήκη στη μνήμη και την πολιτιστική ιστορία του Χαλανδρίου αποτελεί το ντοκιμαντέρ «ΣΙΩΠΕΣ ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΝ – ΜΝΗΜΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ», του οποίου τα πνευματικά δικαιώματα παραχωρήθηκαν από τον σκηνοθέτη Θάνο Κουτσανδρέα και την εταιρεία παραγωγής DIGITART στον Δήμο Χαλανδρίου.
Η ταινία δημιουργήθηκε με τη συμπαραγωγή του Δήμου Χαλανδρίου και του Αετοπούλειου Πολιτιστικού Κέντρου, το οποίο διέθεσε το πολύτιμο ψηφιακό του αρχείο για την υλοποίηση της παραγωγής.
Το ντοκιμαντέρ καταγράφει την πολιτιστική διαδρομή του Χαλανδρίου κατά τη διάρκεια των τελευταίων 40 χρόνων, μέσα από πρόσωπα, γεγονότα, παραστάσεις και δράσεις που συνέβαλαν καθοριστικά στη διαμόρφωση της πολιτιστικής ζωής της πόλης. Στο επίκεντρο βρίσκονται το Αετοπούλειο Πολιτιστικό Κέντρο και το Ευριπίδειο Θέατρο Ρεματιάς, δύο σημαντικοί πυρήνες πολιτισμού που συνδέθηκαν με την ιστορία και την ταυτότητα του Χαλανδρίου.
Πρόκειται, ουσιαστικά, για ένα κινηματογραφικό ταξίδι στον χρόνο, μέσα από τις μαρτυρίες και τις αναμνήσεις ανθρώπων που έζησαν, δημιούργησαν και συνέβαλαν στην πολιτιστική πορεία της πόλης.
Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο δήμαρχος Χαλανδρίου Σίμος Ρούσσος, πρόκειται για «μια κατάθεση στη μνήμη του πολιτισμού και των ανθρώπων αυτής της πόλης».
Το ντοκιμαντέρ «ΣΙΩΠΕΣ ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΝ – ΜΝΗΜΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ» προβλήθηκε για πρώτη φορά ως ένα ιδιαίτερα συμβολικό και εμβληματικό κλείσιμο του φετινού Φεστιβάλ Ρεματιάς, στο Ευριπίδειο Θέατρο, παρουσία σημαντικών ανθρώπων του πολιτισμού και αγαπημένων καλλιτεχνών, μεταξύ των οποίων ο Χρήστος Λεοντής, η Ναυσικά Γεραμάνη, ο Γεράσιμος Γεννατάς, ο Θανάσης Χαλκιάς και πολλοί ακόμη.
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η αναφορά στον αγαπημένο μας αντιδήμαρχο Σέργιο Γκάκα, καθώς η ψηφιοποίηση του αρχείου του Αετοπούλειου και η δημιουργία του ντοκιμαντέρ υπήρξαν δική του ιδέα και όραμα.
Το έργο αυτό αποτελεί, επομένως, κάτι περισσότερο από μια καταγραφή της πολιτιστικής ιστορίας του Χαλανδρίου. Είναι μια κιβωτός μνήμης· ένας τρόπος να διασωθούν πρόσωπα, στιγμές, ιδέες και έργα που σημάδεψαν την πολιτιστική ζωή της πόλης και να παραδοθούν στις επόμενες γενιές.
Γιατί οι άνθρωποι φεύγουν, οι στιγμές περνούν, αλλά η μνήμη, όταν καταγράφεται, μένει και συνεχίζει να μιλά.







