Η πρόσφατη ανακοίνωση της κυβέρνησης για τη διάθεση ενός σημαντικού ενεργειακού πακέτου, ύψους 95 εκατομμυρίων ευρώ, με στόχο την ενίσχυση της ελληνικής βιομηχανίας, έχει προκαλέσει ανάμεικτα συναισθήματα. Από τη μία πλευρά, η πρόθεση για στήριξη του παραγωγικού ιστού της χώρας είναι αναμφίβολα θετική και αναγκαία, ιδιαίτερα σε μια περίοδο αυξημένου πληθωρισμού και ενεργειακής αβεβαιότητας. Η βιομηχανία αποτελεί πυλώνα της εθνικής οικονομίας, συμβάλλοντας στην απασχόληση, στην καινοτομία και στην εγχώρια παραγωγή. Η ενίσχυσή της μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της ανταγωνιστικότητας, σε νέες θέσεις εργασίας και σε ενίσχυση των εξαγωγών, αναζωογονώντας έτσι την οικονομία. Ωστόσο, το χαρτοφυλάκιο των μέτρων όπως παρουσιάστηκε, δημιουργεί έντονο προβληματισμό. Το κεντρικό ζήτημα που τίθεται είναι η δίκαιη κατανομή αυτών των πόρων και η ουσιαστική συμπερίληψη όλων των επιχειρηματικών κλάδων.
Συγκεκριμένα, εγείρονται σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τον αποκλεισμό των ενεργοβόρων μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜμΕ) από τα προβλεπόμενα μέτρα στήριξης. Αυτές οι επιχειρήσεις, που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, επωμίζονται δυσανάλογα το βάρος του αυξημένου κόστους της ενέργειας. Ο αποκλεισμός τους από τις επιδοτήσεις, ενώ άλλες επιχειρήσεις ενδέχεται να ωφεληθούν, δημιουργεί συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού και θέτει σε κίνδυνο την ίδια τους την επιβίωση. Η απώλεια θέσεων εργασίας και η συρρίκνωση της παραγωγής θα είχαν άμεσες και αρνητικές επιπτώσεις στην ευρύτερη οικονομία. Η προσέγγιση αυτή, εάν παραμείνει ως έχει, κινδυνεύει να δημιουργήσει άνισες συνθήκες ανταγωνισμού, όπου μεγαλύτερες ή λιγότερο ενεργοβόρες επιχειρήσεις θα επωφελούνται, ενώ οι μικρομεσαίες, που αγωνίζονται καθημερινά να διατηρήσουν την παραγωγική τους δραστηριότητα, θα βρεθούν σε δυσχερέστερη θέση. Είναι κρίσιμο να αναγνωριστεί ότι η ελληνική βιομηχανία δεν είναι ένα ομοιογενές σύνολο.
Οι ενεργοβόρες ΜμΕ, παρά τις δυσκολίες, διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο στην τοπική οικονομία, στην παραγωγή βασικών αγαθών και στην απασχόληση. Ο αποκλεισμός τους από ένα πακέτο στήριξης που απευθύνεται στη βιομηχανία, γενικά, έρχεται σε αντίθεση με την αρχή της ισότιμης αντιμετώπισης και της δίκαιης ανάπτυξης. Είναι επιτακτική ανάγκη η κυβέρνηση να επανεξετάσει την κατανομή των πόρων και να διερευνήσει τρόπους για την ένταξη των ενεργοβόρων ΜμΕ στα μέτρα στήριξης. Αυτό θα μπορούσε να γίνει μέσω στοχευμένων επιδοτήσεων, φορολογικών ελαφρύνσεων, ή άλλων μορφών οικονομικής βοήθειας που θα τους επιτρέψουν να αντιμετωπίσουν το αυξημένο κόστος της ενέργειας και να διατηρήσουν την ανταγωνιστικότητά τους. Μια τέτοια κίνηση θα διασφάλιζε ότι η ενίσχυση της βιομηχανίας θα είναι πραγματικά καθολική και δίκαιη, ωφελώντας το σύνολο του παραγωγικού ιστού της χώρας και συμβάλλοντας σε μια βιώσιμη και ισόρροπη ανάπτυξη.
Η διαφάνεια και η προσβασιμότητα των μέτρων είναι ζωτικής σημασίας.
