Το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας έχει πάψει να είναι ένα αόριστο μέλλον. Είναι μια παρούσα, επείγουσα κατάσταση που γίνεται εμφανής στην καθημερινότητά μας. Τα σχολεία με λιγοστούς μαθητές, τα χωριά που αδειάζουν από νέους ανθρώπους, η γήρανση του πληθυσμού και η ολοένα και πιο δύσκολη αναπαραγωγή νέων οικογενειών, συνθέτουν ένα ζοφερό σκηνικό. Αυτή η πραγματικότητα δεν μπορεί να ανατραπεί απλώς με παροχή επιδομάτων. Η επιδότηση, όσο καλοπροαίρετη κι αν είναι, δεν λύνει τα βαθύτερα αίτια που οδηγούν στη μείωση των γεννήσεων και στην αύξηση της μετανάστευσης νέων ανθρώπων στο εξωτερικό. Απαιτείται μια ριζική αλλαγή στην προσέγγιση, που θα εστιάζει στη δημιουργία ενός βιώσιμου και ελκυστικού περιβάλλοντος για τους νέους και τις οικογένειες. Η καρδιά του προβλήματος βρίσκεται στην έλλειψη σταθερών και καλά αμειβόμενων θέσεων εργασίας, στην αδυναμία απόκτησης προσιτής κατοικίας, αλλά και στην υποβάθμιση των δημόσιων υποδομών, όπως η παιδεία και η υγεία.
Μια χώρα που δεν προσφέρει ασφάλεια και προοπτικές στους πολίτες της, δυσκολεύεται να τους πείσει να δημιουργήσουν οικογένειες και να παραμείνουν σε αυτήν. Η ανάπτυξη της περιφέρειας αποτελεί έναν από τους κρισιμότερους άξονες για την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας. Η δημιουργία νέων, παραγωγικών δραστηριοτήτων, η στήριξη της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων, η αναβάθμιση των δικτύων μεταφορών και επικοινωνιών, καθώς και η παροχή ποιοτικών υπηρεσιών, μπορούν να καταστήσουν την επαρχία ξανά ελκυστική για νέους ανθρώπους και οικογένειες. Μια αποκεντρωμένη ανάπτυξη θα συμβάλει στη μείωση της αστικής συμφόρησης και στην αναζωογόνηση περιοχών που κινδυνεύουν να εκλείψουν. Η λύση, λοιπόν, δεν είναι η επιδοματική πολιτική, αλλά ένα συνεκτικό και μακροπρόθεσμο αναπτυξιακό σχέδιο. Αυτό πρέπει να περιλαμβάνει στοχευμένες παρεμβάσεις για την ενίσχυση της γονιμότητας, την υποστήριξη της εργαζόμενης μητέρας, την παροχή ποιοτικής παιδικής φροντίδας, αλλά και την ενθάρρυνση της επιστροφής νέων Ελλήνων που έχουν μεταναστεύσει.
Ένα τέτοιο σχέδιο, με ορίζοντα δεκαετίας, θα μπορούσε να επαναφέρει τη χώρα σε τροχιά δημογραφικής ανάκαμψης, χτίζοντας τις βάσεις για ένα πιο ευοίωνο μέλλον. Η αντιμετώπιση της δημογραφικής κατάρρευσης απαιτεί συλλογική προσπάθεια και όραμα.
