Ο ελληνικός στίβος βυθίστηκε στο πένθος με την είδηση του θανάτου του Κώστα Γατζία, ενός ατόμου που αφιέρωσε τη ζωή του στην ανάπτυξη και την ανάδειξη του αθλήματος. Σε ηλικία 87 ετών, ο Κώστας Γατζίας αποχαιρέτησε τους δικούς του ανθρώπους και τον κόσμο του στίβου, νικημένος από ένα ξαφνικό καρδιακό επεισόδιο, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο κενό. Η θητεία του στον χώρο υπήρξε μακρά, γεμάτη αφοσίωση, πάθος και μια διαρκή δίψα για προσφορά, καθιστώντας τον έναν από τους πιο ουσιαστικούς “εργάτες” που γνώρισε ποτέ το ελληνικό στίβος. Η κληρονομιά του δεν περιορίζεται μόνο στις οργανωτικές του ικανότητες, αλλά κυρίως στο ήθος, την εργατικότητα και την ακλόνητη πίστη του στην αξία του αθλητισμού για τη διαμόρφωση του χαρακτήρα και την κοινωνική πρόοδο.
Η συμβολή του Κώστα Γατζία στην πορεία του ελληνικού στίβου ήταν πολυεπίπεδη και ανεκτίμητη. Κατά τη διάρκεια της πολυετούς δράσης του, υπηρέτησε το άθλημα από διάφορα πόστα, επιδεικνύοντας πάντα αξιοθαύμαστη εργατικότητα και αίσθημα ευθύνης. Ήταν ο άνθρωπος που βρισκόταν πάντα στην πρώτη γραμμή, έτοιμος να προσφέρει λύσεις, να κινητοποιήσει δυνάμεις και να σπρώξει τον τροχό της προόδου, ακόμα και κάτω από δύσκολες συνθήκες. Η αφοσίωσή του δεν γνώριζε όρια, καθώς αφιέρωνε ατελείωτες ώρες στην επίλυση προβλημάτων, στην οργάνωση διοργανώσεων και στην υποστήριξη αθλητών και προπονητών. Η παρουσία του αποτέλεσε φάρο για πολλούς, εμπνέοντας με το παράδειγμά του την πίστη στην επιμονή και την αγάπη για το αντικείμενο. Ο Κώστας Γατζίας δεν ήταν απλώς ένας διοικητικός παράγοντας, αλλά ένας πραγματικός παθιασμένος του στίβου, ένας άνθρωπος που αντιλαμβανόταν σε βάθος τις ανάγκες και τις δυνατότητες του αθλήματος.
Η προσφορά του εστιάστηκε όχι μόνο στην επίλυση καθημερινών ζητημάτων, αλλά και στη διαμόρφωση στρατηγικού οράματος για την επόμενη ημέρα. Ήταν από τους ανθρώπους που πίστευαν στην αξία της συλλογικότητας και της συνεργασίας, αναζητώντας διαρκώς τρόπους για την ενίσχυση της αθλητικής κοινότητας. Η είδηση του θανάτου του έχει σκορπίσει θλίψη σε όσους είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν και να συνεργαστούν μαζί του, καθώς χάνεται ένας πραγματικός υποστηρικτής καινοτόμων ιδεών και αδιαπραγμάτευτων αξιών. Η απώλεια του Κώστα Γατζία αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην καρδιά του ελληνικού αθλητισμού, και ειδικότερα στον χώρο του στίβου, όπου η παρουσία του υπήρξε τόσο στιβαρή και ουσιαστική. Η πολυετής του θητεία, σημαδεμένη από αδιάκοπη εργασία και απόλυτη αφοσίωση, αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση. Ο Κώστας Γατζίας ήταν ένας από αυτούς τους σπάνιους ανθρώπους που έδιναν πραγματικό νόημα στην έννοια της προσφοράς, πιστεύοντας ακράδαντα ότι ο αθλητισμός είναι ένα ισχυρό εργαλείο για τη διαμόρφωση της κοινωνίας και την ανάδειξη του ανθρώπινου δυναμικού.
Η μνήμη του θα παραμείνει ζωντανή μέσα από το έργο που άφησε πίσω του και τις αξίες που πρέσβευε.
