Στην κορυφαία στιγμή του ελληνικού μπάσκετ, ο Παναθηναϊκός AKTOR στέφθηκε πανάξια Κυπελλούχος Ελλάδας, κατακτώντας για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον εγχώριο τίτλο. Σε έναν συγκλονιστικό τελικό που πραγματοποιήθηκε σε ατμόσφαιρα γεμάτη πάθος και ένταση, οι «πράσινοι» επικράτησαν του αιώνιου αντιπάλου τους, Ολυμπιακού, με σκορ 79-68. Η ομάδα του Ντίνου Μήτογλου, μετά από μια εξαιρετικά ανταγωνιστική αναμέτρηση, κατάφερε να επιβάλει τον ρυθμό της και να αφήσει πίσω της την «ερυθρόλευκη» προσπάθεια, δικαιώνοντας τις προσδοκίες των χιλιάδων οπαδών της που κατέκλυσαν το γήπεδο. Ο αγώνας, που διεξήχθη με την παρουσία αθρόου κόσμου, προσέφερε θέαμα υψηλού επιπέδου, με εναλλαγές στο σκορ και στιγμές αγωνίας που κράτησαν το ενδιαφέρον αμείωτο μέχρι την τελευταία στιγμή. Ο Παναθηναϊκός AKTOR, ωστόσο, επέδειξε ψυχραιμία και σταθερότητα στις κρίσιμες στιγμές, εκμεταλλευόμενος τις ευκαιρίες του και διατηρώντας ένα μικρό αλλά σταθερό προβάδισμα που του επέτρεψε να ελέγχει την εξέλιξη του παιχνιδιού.
Η αμυντική του λειτουργία και οι εύστοχες επιθέσεις αποτέλεσαν τα «κλειδιά» της νίκης του. Η κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας αποτελεί για τον Παναθηναϊκό AKTOR ένα σημαντικό ορόσημο, επιβεβαιώνοντας την αγωνιστική του άνοδο και την ικανότητά του να πρωταγωνιστεί στους εγχώριους θεσμούς. Η επιτυχία αυτή είναι αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς, αφοσίωσης και πειθαρχίας, στοιχεία που χαρακτηρίζουν την φετινή πορεία της ομάδας. Οι παίκτες πανηγύρισαν έξαλλα την κατάκτηση του τροπαίου, προσφέροντας στους φιλάθλους μια ακόμη αφορμή για να γιορτάσουν την αγαπημένη τους ομάδα και τις σπουδαίες της επιτυχίες, δείχνοντας την ανωτερότητά τους. Η νίκη αυτή αναδεικνύει την κυριαρχία του Παναθηναϊκού AKTOR στα εγχώρια μπασκετικά δρώμενα, καθώς η ομάδα του δεν περιορίζεται στην κατάκτηση του Κυπέλλου, αλλά διεκδικεί με αξιώσεις και τα επόμενα διπλώματα.
Ο Ολυμπιακός, από την πλευρά του, παρά την αξιοπρεπή εμφάνισή του, δεν κατάφερε να ανατρέψει την εις βάρος του κατάσταση, βλέποντας τον τίτλο να καταλήγει στην αντίπαλη ομάδα. Η βραδιά, ωστόσο, αποτελεί μια ακόμη απόδειξη της δυναμικής των δύο «αιωνίων» του ελληνικού μπάσκετ και της αδιάκοπης διεκδίκησης των τίτλων.
