Σοκαρισμένος και εξοργισμένος, ο Σάσα Βεζένκοφ εξέφρασε τον απόλυτο αποτροπιασμό του για τη νέα αιματηρή τραγωδία που χτύπησε τον αθλητισμό, με θύμα ένα νέο παιδί, εξαιτίας της ανεξέλεγκτης οπαδικής βίας. Με λόγια που ξεπηδούν από την ψυχή του, ο Βούλγαρος άσος του Ολυμπιακού αναρωτήθηκε με πικρία και οργή: “Μέχρι πότε θα επιτρέπουμε να χάνονται αθώες ζωές στο βωμό άκρατων παθών και μισαλλοδοξίας; Πόσες ακόμα οικογένειες πρέπει να θρηνήσουν;” Η δήλωσή του αυτή δεν αποτελεί μόνο μια προσωπική του αντίδραση, αλλά και μια κραυγή αγωνίας που απευθύνεται σε ολόκληρη την αθλητική κοινότητα, από τη διοίκηση μέχρι και τον απλό φίλαθλο. Ο Βεζένκοφ υπογράμμισε με έμφαση ότι η κατάσταση έχει εκτραχυνθεί επικίνδυνα και δεν επιδέχεται πλέον δικαιολογίες ή αναβλήσεις. “Είναι καιρός να αντιληφθούν όλοι, μα όλοι, ότι η αγάπη για την ομάδα δεν μπορεί να φτάνει σε αυτό το σημείο.
Δεν είναι δυνατόν να θυσιάζουμε ανθρώπινες ζωές για το πάθος, για μια νίκη, για οτιδήποτε σχετίζεται με τον αθλητισμό,” δήλωσε ο ίδιος, τονίζοντας ότι η ευθύνη δεν ανήκει μόνο σε μία πλευρά, αλλά σε όλους τους εμπλεκόμενους θεσμούς και πρόσωπα. Η απουσία ουσιαστικών μέτρων και η αδράνεια των αρμοδίων είναι αυτά που οδηγούν σε επαναλαμβανόμενα τραγικά περιστατικά, στερώντας το δικαίωμα στη ζωή σε νέα παιδιά. Ο διεθνής φόργουορντ, γνωστός για τον αθλητικό του χαρακτήρα και την ευγένειά του, επέμεινε στην ανάγκη για άμεση και δραστική αλλαγή νοοτροπίας. “Πρέπει να σταματήσουμε να μιλάμε απλώς για μέτρα. Πρέπει να τα εφαρμόσουμε. Πρέπει να τιμωρήσουμε παραδειγματικά όσους εμπλέκονται σε τέτοιες πράξεις. Πρέπει να προστατεύσουμε τα παιδιά μας, να τους δώσουμε πίσω την ασφάλεια στον αθλητικό χώρο, που είναι χώρος χαράς και όχι βίας,” ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η παρότρυνσή του για ανάληψη ευθυνών είναι καίρια, καθώς η ανοχή σε τέτοιες συμπεριφορές, όπως υπογράμμισε, είναι ισοδύναμη με συνενοχή στην καταστροφή, αφήνοντας πίσω της μόνο στάχτες και οδύνη. Είναι γεγονός ότι ο Σάσα Βεζένκοφ, όντας ο ίδιος αθλητής και εκ των πρωταγωνιστών, έχει έντονη αντίληψη των προβλημάτων που μαστίζουν το χώρο. Η τοποθέτησή του αυτή, γεμάτη πάθος και ειλικρίνεια, έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά από παρόμοιες φωνές που έχουν εκφραστεί κατά καιρούς, όμως δυστυχώς, τα αποτελέσματα δεν είναι τα αναμενόμενα. Η νέα δολοφονία, με οπαδικό υπόβαθρο, φέρνει ξανά στην επιφάνεια τις βαθύτερες πληγές του αθλητισμού μας και ωθεί κάθε υπεύθυνο πολίτη να αναρωτηθεί: “Πότε επιτέλους θα πάψουν οι ομάδες να είναι αιτία θανάτου και θα γίνουν ξανά πηγή έμπνευσης και υγιούς ανταγωνισμού;” Η απάντηση, απαιτεί συλλογική δράση και αταλάντευτη βούληση.
